Afstand als bescherming
- Jan 7
- 1 min read
In het boek De Maskermaker worden een aantal karakterstructuren uitgewerkt. Bij de schizoïde structuur ligt de bescherming niet in doen, maar in terugtrekken.
In minder worden.
In verdwijnen uit het volle contact.
Het lichaam vertelt dit verhaal vaak zacht.
Weinig spierspanning.
Een houding die zich iets terughoudt uit de wereld.
De adem hoog of nauwelijks merkbaar.
Alsof aanwezig zijn te veel vraagt.
Niet omdat nabijheid onbelangrijk is, maar omdat het ooit te vroeg, te leeg of te overweldigend was.
Er was geen veilige bedding om in te landen.
Dus leerde het lichaam: ik blijf liever op afstand, ik doe het alleen.
De kwetsuur zit niet in afwijzing, maar in het ontbreken van een plek om te zijn.
Te vroeg alleen.
Te vroeg op jezelf aangewezen; een verfijnde beschermingsstrategie.
Bewustzijn trekt zich terug wanneer het lichaam geen veiligheid ervaart.
De ziel houdt afstand om niet opnieuw te verdwijnen.
Heling begint hier niet met meer contact, maar met voorzichtig landen.
Met voelen dat er nu grond is.
Dat het lichaam hier mag zijn,
zonder iets te hoeven geven of ontvangen.
Wanneer de kwetsuur gezien wordt, mag afstand zachter worden.
Niet omdat het moet,
maar omdat nabijheid niet langer bedreigend is.
