Toewijding als bescherming
- Jan 10
- 1 min read
Trouw aan de ander, vergeet je jezelf. Bij de masochistische structuur ligt de bescherming niet in afstand en ook niet in kracht, maar in dragen.
In volhouden.
In blijven, zelfs wanneer het te zwaar wordt.
Het lichaam vertelt dit verhaal gespannen en dicht.
Een ingehouden adem.
Spanning in buik en bekken.
Schouders die dragen wat eigenlijk niet meer te dragen is.
Alsof loslaten gevaarlijker voelt dan vasthouden.
Niet omdat deze mens geen grenzen kent, maar omdat grenzen ooit geen ruimte kregen.
Behoeften moesten wachten.
Woede werd ingeslikt.
Uiting voelde als een bedreiging voor de relatie.
De kwetsuur zit niet in slachtofferschap, maar in het ontbreken van toestemming om te wensen, te verlangen.
In geleerd hebben dat liefde samenhangt met verduren.
Dat blijven belangrijker is dan jezelf laten zien.
In De Maskermaker wordt deze structuur beschreven
als een diepe loyaliteit aan het contact.
Het systeem leert spanning vasthouden om de verbinding niet te verliezen.
Zelfverloochening wordt dan bescherming.
Heling begint hier niet met harder nee zeggen.
Maar met ruimte maken voor wat vastzit.
Met voelen dat expressie niet vernietigt, maar juist levensenergie terugbrengt.
Wanneer de kwetsuur gezien wordt, mag dragen verzachten.
Spanning mag stromen.
En trouw kan zich uitbreiden
van alleen de ander
naar ook jezelf.
