Trouw aan de ander, vergeet je jezelf. Bij de masochistische structuur ligt de bescherming niet in afstand en ook niet in kracht, maar in dragen. In volhouden. In blijven, zelfs wanneer het te zwaar wordt. Het lichaam vertelt dit verhaal gespannen en dicht. Een ingehouden adem. Spanning in buik en bekken. Schouders die dragen wat eigenlijk niet meer te dragen is. Alsof loslaten gevaarlijker voelt dan vasthouden. Niet omdat deze mens geen grenzen kent, maar omdat grenzen ooit

Bij wat in De Maskermaker de psychopathische structuur wordt genoemd, ligt de bescherming in kracht. In regie houden. In zelf bepalen waar de grens ligt. Het lichaam draagt deze geschiedenis zichtbaar. Een opgeheven borst. Spanning in schouders en kaken. Een houding die zegt: ik blijf overeind, ik verlies mezelf niet meer. Niet uit hardheid, maar uit ervaring. Uit momenten waarin grenzen werden overschreden. Waar vertrouwen gevaarlijk werd en kracht de enige manier was om jez

Bij de orale structuur, zoals uitgewerkt in De Maskermaker, ligt de bescherming niet in afstand, maar in nabijheid. In vasthouden. In blijven zoeken naar voeding, steun en bevestiging. Het lichaam laat dit vaak zien in een zachte, soms ingezakte houding. Een adem die zoekt. Een blik die afstemt op de ander. Alsof verbinding nodig is om te kunnen bestaan. Niet omdat deze mens zwak is, maar omdat er ooit te weinig was. Te weinig voeding, emotioneel of letterlijk. Te weinig bedd

Je herkent je karakterstructuur vaak niet in grote momenten, maar in de kleine, alledaagse reacties. In hoe je lichaam zich aanspant wanneer iemand iets van je vraagt. In hoe je adem verandert zodra er spanning in contact ontstaat. In hoe je automatisch ja zegt, afstand neemt, of de regie pakt nog vóór je hebt kunnen voelen wat je eigenlijk nodig hebt. Het zijn geen bewuste keuzes. Het zijn microbewegingen die sneller gaan dan denken. Misschien merk je dat je schouders al omh

Karakterstructuren worden vaak beschreven in termen van patronen, typen of verdedigingslagen. Dat kan helpend zijn, zolang we niet vergeten wat eraan voorafgaat: karakter ontstaat, naast uit de genetische componenten, niet uit een tekort, maar uit noodzaak. Een kind leert zichzelf niet kennen in isolatie, maar in relatie. In de mate waarin er afstemming, veiligheid en ruimte was om te voelen, ontwikkelt het lichaam strategieën om nabijheid te behouden en zichzelf te bescherme