Oudjaarsdag nodigt uit tot terugkijken en vooruit plannen. Goede voornemens, doelen, nieuwe versies van jezelf. Maar wat als je dit jaar niets hoeft te verbeteren? Goede voornemens spreken vaak het hoofd aan, terwijl je lichaam al weet wat het nodig heeft. Door te luisteren, verschuift de focus in je proces van presteren naar afstemmen. Dat maakt verandering duurzamer, omdat ze van binnenuit ontstaat. Omdat je innerlijke verlangens het vertrekpunt mogen zijn. Misschien is het

In een doelgerichte cultuur wordt vertraging al snel gezien als achteruitgang. Maar innerlijke processen hebben hun eigen tempo. Soms vraagt groei om rust. Soms om herhaling. Soms om even niets doen. Vertragen geeft het lichaam de kans om signalen af te maken die eerder zijn onderbroken. Emoties kunnen landen, spanning kan ontladen, inzichten kunnen rijpen. Wat van buitenaf stil lijkt, is van binnen vaak diepe beweging. Procesgericht leven vraagt dat je vertrouwt op het ritme

In ons doelgericht denken ligt vaak een stille druk: ik moet hier vanaf, ik moet beter worden, ik moet verder. Maar herstel laat zich niet forceren. Ze reageert niet op deadlines of verwachtingen. Het lichaam reageert op druk vaak met verkramping of terugtrekking, terwijl zachtheid juist veiligheid communiceert. In een veilig proces kan het zenuwstelsel schakelen van bescherming naar herstel. Klachten verminderen dan niet omdat je het wilt, maar omdat de voorwaarden kloppen.

We leven in een wereld die voortdurend vraagt: Waar ga je heen? Wat wil je bereiken? Wanneer is het af? Maar veel innerlijke processen volgen geen rechte lijn. Ze bewegen in golven, cirkels, seizoenen. Wanneer je altijd doelgericht kijkt, kan het voelen alsof je steeds achterloopt. Terwijl je misschien midden in een belangrijk proces zit. Een proces dat tijd, zachtheid en aanwezigheid vraagt. Procesgericht leven nodigt uit om niet steeds vooruit te kijken, maar te voelen waar