Soms verdiept bescherming zich tot samenvallen. Een beweging waarin nabijheid niet langer alleen voedend is, maar noodzakelijk. Waar de orale honger naar steun en de masochistische kracht (zoals eerder beschreven) om te blijven samenkomen, kan versmelting ontstaan als houvast. Het gevoel wordt dan: als wij verbonden blijven, is het veilig. Deze beweging ontstaat niet uit het niets. Ze verdiept wat eerder al nodig was. De honger naar nabijheid van de orale structuur. Het volho

De werkwijze van Hartenrijk laat zich niet vangen in één methode of techniek. Ze ontstaat in een veld. Een veld waarin mind, body & soul samen worden uitgenodigd om te spreken, elk op hun eigen manier en in hun eigen tempo. We werken vanuit de overtuiging dat klachten (door bijv. angst, verdriet, burn-out of rouw), symptomen en vastgelopen patronen geen losstaande problemen zijn, maar signalen van een systeem dat ooit iets heeft moeten dragen. Het lichaam bewaart deze geschie

Bij wat in De Maskermaker de psychopathische structuur wordt genoemd, ligt de bescherming in kracht. In regie houden. In zelf bepalen waar de grens ligt. Het lichaam draagt deze geschiedenis zichtbaar. Een opgeheven borst. Spanning in schouders en kaken. Een houding die zegt: ik blijf overeind, ik verlies mezelf niet meer. Niet uit hardheid, maar uit ervaring. Uit momenten waarin grenzen werden overschreden. Waar vertrouwen gevaarlijk werd en kracht de enige manier was om jez

Bij de orale structuur, zoals uitgewerkt in De Maskermaker, ligt de bescherming niet in afstand, maar in nabijheid. In vasthouden. In blijven zoeken naar voeding, steun en bevestiging. Het lichaam laat dit vaak zien in een zachte, soms ingezakte houding. Een adem die zoekt. Een blik die afstemt op de ander. Alsof verbinding nodig is om te kunnen bestaan. Niet omdat deze mens zwak is, maar omdat er ooit te weinig was. Te weinig voeding, emotioneel of letterlijk. Te weinig bedd

Karakterstructuren worden vaak beschreven in termen van patronen, typen of verdedigingslagen. Dat kan helpend zijn, zolang we niet vergeten wat eraan voorafgaat: karakter ontstaat, naast uit de genetische componenten, niet uit een tekort, maar uit noodzaak. Een kind leert zichzelf niet kennen in isolatie, maar in relatie. In de mate waarin er afstemming, veiligheid en ruimte was om te voelen, ontwikkelt het lichaam strategieën om nabijheid te behouden en zichzelf te bescherme