Schrijfsels voor Mind, Body & Soul

Bij Hartenrijk betekent deskundigheid meer dan het beheersen van technieken. Het vraagt het vermogen om te blijven afstemmen en om kennis, ervaring en aanwezigheid met elkaar te verweven. Deskundigheid leeft hier in het moment en krijgt vorm in waarneming, sensitiviteit en relationele veiligheid. We werken naast evidence-based ook ervaringsgericht en practice based omdat kennis pas werkelijk betekenis krijgt wanneer zij doorleefd wordt. Theorie vormt een belangrijk referentie

Trauma-sensitief werken is bij Hartenrijk naast specialisatie, een grondhouding. Het betekent dat er niet alleen geluisterd wordt naar wat iemand vertelt, maar ook naar wat het lichaam laat zien en de betekenis ervan gehoord wordt. Spanning, tempo, adem en contact gezien wordt. Naar wat mogelijk is, en wat nog niet. Trauma ontstaat niet door wat er gebeurde, maar door wat er ontbrak en door wat dat met jouw systeem deed. Veiligheid. Afstemming. Ruimte om te reageren. Het lich

Soms verdiept bescherming zich tot samenvallen. Een beweging waarin nabijheid niet langer alleen voedend is, maar noodzakelijk. Waar de orale honger naar steun en de masochistische kracht (zoals eerder beschreven) om te blijven samenkomen, kan versmelting ontstaan als houvast. Het gevoel wordt dan: als wij verbonden blijven, is het veilig. Deze beweging ontstaat niet uit het niets. Ze verdiept wat eerder al nodig was. De honger naar nabijheid van de orale structuur. Het volho

De werkwijze van Hartenrijk laat zich niet vangen in één methode of techniek. Ze ontstaat in een veld. Een veld waarin mind, body & soul samen worden uitgenodigd om te spreken, elk op hun eigen manier en in hun eigen tempo. We werken vanuit de overtuiging dat klachten (door bijv. angst, verdriet, burn-out of rouw), symptomen en vastgelopen patronen geen losstaande problemen zijn, maar signalen van een systeem dat ooit iets heeft moeten dragen. Het lichaam bewaart deze geschie

Er zijn tijden waarin het oude niet meer draagt en het nieuwe nog geen naam heeft. Je kijkt achterom en voelt: terug past niet meer. Voor je ligt mist. Je staat in een tussenruimte die ik ook wel Niemandsland noem. Niemandsland vraagt een eenvoudige, moeilijke kunst: blijven. Aanwezig zijn terwijl er weinig houvast is. En precies daar schuurt het met ons zenuwstelsel. Ons autonome zenuwstelsel houdt van herkenning. Het ontspant wanneer het weet waar het is, wat er gebeurt, wa

Soms verdiept bescherming zich tot samenvallen. Een beweging waarin nabijheid niet langer alleen voedend is, maar noodzakelijk. Waar de orale honger naar steun en de masochistische kracht (zoals eerder beschreven) om te blijven samenkomen, kan versmelting ontstaan als houvast. Het gevoel wordt dan: als wij verbonden blijven, is het veilig. Deze beweging ontstaat niet uit het niets. Ze verdiept wat eerder al nodig was. De honger naar nabijheid van de orale structuur. Het volho

Je karakterstructuur ontstond niet om je te beperken, maar om je te beschermen. Afstand. Nabijheid. Kracht. Toewijding. Vorm. Het zijn geen vaste eigenschappen, maar antwoorden van het lichaam op wat ooit nodig was om te blijven bestaan in relatie. In De Maskermaker wordt karakter gezien als een intelligent systeem van bescherming. Niet als iets wat “verkeerd” is, maar als een noodzakelijke beweging van liefde voor het leven. Het lichaam deed wat het kon om veiligheid, verbin