Praktijk voor therapie, coaching & training
                                                    Ont-wikkelen in verbinding met je  ?

Pedagogie & Persoonlijke ontwikkeling & Talent ontwikkeling

blog

Over de ontwikkeling van de EigenWaarde...

Geplaatst op 7 maart, 2017 om 16:05

Nieuwsgierig

De blik van een jong kind op de wereld is open en concreet. Hij ziet wat hij ziet, zonder daar een waardeoordeel aan te verbinden. Kinderen benoemen en stellen hun vragen ook op die manier, zonder schaamte, zonder rekening te houden met wat een ander erbij vindt of voelt. De waaromfase waar ieder kind na het 2 levensjaar in komt, is daar een mooi voorbeeld van… Nieuwsgierig als ze zijn, vragen ze je de oren van het hoofd over dingen die ze zien, maar vooral over de dingen die je als ouder tegen ze zegt.


 

 

Waaròòòòòm???????

De welbekende ‘waarom fase’ is nodig voor de ontwikkeling van een kind. Door deze ontwikkeling, verandert zijn kijk op de wereld. Nieuw verworven vaardigheden geven nieuwe mogelijkheden en uitdagingen, maar tegelijkertijd loopt hij hiermee ook tegen nieuwe grenzen aan. De in eerste instantie teleurstelling dat de wereld niet precies doet wat hij wil en verwacht, ontwikkelt zich uiteindelijk tot een nieuw bewustzijn. Na het ca 7 jaar echter zal zijn wereldbeeld pas (volledig) veranderd zijn van ik-en-de-wereld-zijn-1, naar ik-ben-1-en-de-wereld-is-1 bewustzijn. Pas dan is een kind zich volledig bewust van zijn eigen zijn. Pas dan is hij in staat om bewust individuele ‘waarde’ aan de wereld / mensen om hem heen toe te kennen. Pas dan ontwikkelt zich de 'wil', die pas wil heet wanneer een kind een bewust keuze kan maken tussen verschillende alternatieven en overzicht heeft op de gevolgen van deze alternatieven.


 

 

Zuivere impuls

Als een kind een vraag stelt is dat meestal om de eenvoudige reden, dat het kind iets wil weten. Het is een zuivere impuls van nieuwsgierigheid, waar direct actief gevolg aan gegeven wordt.Op deze impuls kan op veel manieren gereageerd worden. Als ouder kun je verschillende patronen van reageren hebben. Je kunt uitgebreid ingaan op de vragen, je kunt kortaf reageren, je kunt regelmatig zuchten, je kunt negeren, je kunt weigeren erop in te gaan, je kunt prijzen voor de opmerkzaamheid etc. Meestal is het een combinatie van verschillende reacties, vaak met een nadruk op één bepaalde manier. In bijna alle antwoorden zitten in ieder geval waarde oordelen en interpretaties verborgen, waardoor de manier van reageren beïnvloed wordt. Dan wel door de woordkeuze, dan wel door de lichaamstaal e/o toon die de woorden begeleidt.


 

 

Ronde cirkel

De manier van reageren door een ouder heeft invloed op hoe een kind zijn eigenwaarde ontwikkelt, hoe hij de wereld om hem heen ziet en welke houding hij aanneemt omdat die bij de wereld om hem heen schijnbaar nodig is. Zo nodig worden hier de eerste zelfbeschermingsmechanismen gecreëerd en verankerd om kwetsuren (bijv. van afwijzing, zich niet gehoord voelen, zich uitgelachen of dom voelen, etc.) te verbergen en voorkomen. Deze kwetsuren worden op latere leeftijd vertolkt door het gekwetste innerlijk kind… Kwetsuren die het raamwerk worden van de interpretatie van de wereld om je heen… En van waaruit het later volwassen geworden kind weer reageert op zijn eigen kind en de wereld om hem heen… Dan is de cirkel weer rond.

 

 

De nieuwe wereld

De waarde oordelen, de emoties die daarbij ervaren worden, en de beschermings-mechanismen die opgeworpen worden, worden de nieuwe waarheid, de nieuwe wereld voor een kind. Deze waarheid wordt de nieuwe fundering waarop het verdere leven gebouwd wordt. Op latere leeftijd zijn het deze waarheden die de basis vormen voor (het vormen en verwoorden van) de eigen mening, tolerantie, empathie, etc.. Het zijn ook de overtuigingen die op latere leeftijd kunnen gaan belemmeren, wanneer het mechanisme dat voorheen beschermde gaat hinderen.


 

 

Nurture & Nature in evenwicht

Het evenwicht tussen de invloeden op de ontwikkeling van ‘nurture’ (opvoeding) en ‘nature’ (aanleg), is nog altijd onderdeel van discussie bij wetenschappers. Een onderzoek van de Universiteit van Edinburgh in Schotland (publicatie in Elsevier mei 2012) geeft aan de genen een grote invloed blijken te hebben op het gevoel van eigenwaarde, meer nog dan opvoeding en dat deze vooral bepalend zijn voor de zelfbeheersing.

Uit onderzoek blijkt daarnaast dat hersenstructuren zich bij herhalende patronen aanpassen, waarmee de factor nature zich dus aanpast aan de factor nurture.

Hoe het ook zij; het blijft van groot belang om kinderen zo te benaderen, erkennen en stimuleren, dat ze zich kunnen ontwikkelen tot een evenwichtig mens. Aan ons als ouders de schone taak deze genen de voedingsbodem te geven, die ze nodig hebben om op te groeien tot een boom met stevige wortels en dito stam en takken.


TAGS: #opvoeding #kinderen #ouders #opvoeden #pedagogie #gezin #ontwikkeling #eigenwaarde

CategorieŽn: Geen

Plaats een reactie

Oeps!

Oops, you forgot something.

Oeps!

De woorden die je hebt ingetypt komen niet overeen met de opgegeven tekst. Probeer het nogmaals.

0 reacties

UA-30913147-1